سيمون دوبووار نهم ژانويه سال 1908 در خانواده‌اي بورژوا و كاتوليك در پاريس متولد شد. پدر دوبووار وكيل بود و بر آموزه‌هاي مذهب كاتوليك پافشاري مي‌كرد؛ به همين دليل، او از پنج‌سالگي وارد مدرسه‌اي كاتوليك با فضايي سنتي شد. دوبووار از 14سالگي شروع به نوشتن كرد. در سال 1925، زماني‌كه 17ساله بود، بعد از گرفتن ديپلم، با وجود مخالفت خانواده، به حرفه معلمي روي آورد، اما در سال 1943 تدريس را رها كرد و در اين سال‌ها به‌طور جدي به نوشتن پرداخت. دوبووار در دانشگاه سوربن، فلسفه خواند و در همان سال‌ها با حلقه فلسفي ژان پل سارتر ارتباط پيدا كرد. او معتقد بود، در تمام زندگي‌ام يك موفقيت قطعي وجود داشته و آن ارتباط با سارتر است. در سال 1943 كتابي به‌نام دعوت‌شده نوشت كه سرآغاز واقعي كار دوبووار در حرفه نويسندگي است. بعد از آن، كتاب خون ديگران (1945) و همه مي‌ميرند (1946) را منتشر كرد. معروف‌ترين كتاب او با نام جنس دوم در سال 1949 چاپ و به اثري الهام‌بخش براي جنبش‌ جهاني فمينيسم تبديل شد. اين كتاب شامل مقاله‌هايي فلسفي و جدلي است. از جمله آثار دوبووار به امتياز، دوران پيري و نمايشنامه دهان‌هايي كه بي‌فايده باز مي‌شوند مي‌توان اشاره كرد. همچنين سفرنامه‌هاي آمريكا در روز و راهپيمايي طولاني توسط اين نويسنده نگاشته شده‌اند. دوبووار سارتر را شخصيت خلاقي مي‌دانست كه راهنماي او در زندگي بود و مي‌گفت، به واسطه همين شخصيت سارتر، من علاوه بر فلسفه، به مسائل سياسي هم علاقه‌مند شدم. او زندگي‌اش را اين‌گونه توصيف كرده است: دو تصوير از من هست؛ يكي آدمي ديوانه و ديگري انساني عجيب و غيرعادي و درواقع زندگي من جمع اين دو تصوير است. سيمون دوبووار بعد از مرگ سارتر، كتابي با عنوان مراسم خداحافظي نوشت كه نشان‌دهنده اثر مرگ سارتر بر اوست. پس از آن تا موقع مرگ در نشريه زمان مدرن كه توسط خودش و سارتر تأسيس شده بود، به‌طور فعالانه كار كرد. اين نويسنده فرانسوي چهاردهم آوريل 1968 بر اثر ذات‌الريه در گذشت و پيكرش را كنار قبر ژان پل سارتر به خاك سپردند.

در سال 1321 وقتي 17ساله است و در هواي پاك پاريز نفس مي‌كشد، ششم ابتدايي قديم را به پايان مي‌رساند و يك ‌سالي ناچار به ترك تحصيل مي‌شود. اولين مقاله‌اش را همان سال مي‌نويسد با نام تقصير با مردان است، نه زن‌ها و آن را در روزنامه بيداري كرمان چاپ مي‌كند. خودش مي‌گويد: آن ‌سال شخصي به نام اسماعيل مرتضوي برازجاني، از معلمان كرمان، مقاله‌اي نوشت درباره زن‌ها مبني بر اين‌كه زنان مسلمان نمي‌توانند وارد عرصه‌هاي فرهنگي، علمي و اجتماعي شوند و من اين را در پاسخ به آن مطلب نوشتم و آوردم كه حضرت فاطمه‌ در كنار حضرت علي به امور بيرون از خانه هم مي‌پرداخته‌اند. بيش‌تر كتاب‌ها و مقاله‌ها را از پدرش ملاعلي‌اكبر باستاني‌ پاريزي معروف به حاج آخوند كه آن‌ها را مي‌خوانده، مي‌گرفته و مطالعه مي‌كرده است. اولين كتابش – نامه‌هاي پيغمبر دزدان – را وقتي پدرش برخي از آن‌ها را از حفظ مي‌خوانده، رونوشت برمي‌داشته و بعداً همه را گردآوري مي‌كند. از اين كتاب اين‌گونه ياد مي‌كند: يك مقدار نامه كه سبك ادبي جالب و طنزآميز دارند، از زبان يك روحاني عالي‌قدر به اسم زيدآبادي خطاب به دوستانش؛ كتابي كه در سال 1324 در كرمان چاپ مي‌شود و مي‌گويد، بدون تبليغ 18بار چاپ شده است.

خطري زبان فارسي را تهديد نمي‌كند باستاني پاريزي هيچ خطري را به‌واسطه ورود تكنولوژي‌هاي جديد و هجوم واژه‌هاي بيگانه متوجه زبان و خط فارسي نمي‌داند و به ايسنا مي‌گويد: براي زبان فارسي خطري نيست؛ زباني كه هزار سال مانده، باز هم مي‌ماند. اين كلمات هم كه مي‌آيند، به نوعي تقويت‌كننده يكديگرهستند. بالا‡خره زبان به تعامل‌ها و تناسب‌هايي احتياج دارد؛ اما خطري به آن معنا نيست. منتها اهل فرهنگ بايد مواظب باشند كه خودشان و زبان‌شان را با تكنولوژي جديد سازگار كنند و آشتي دهند؛ به گونه‌اي كه بر آن سوار شوند. براي نمونه حروف‌چيني امروز بسيار آسان شده و براي انتشار بهتر كتاب كمك‌كننده است. بعيد مي‌دانم خطر عمده‌اي در پيش باشد. او مي‌افزايد: اگر درست با زبان فارسي كار كنيم، به نفع مااست و اگر درست كار نكنيم، اين زبان هم مي‌رود در كنار خيلي‌ چيزهاي ديگري كه فراموش شده‌اند؛ مثل زبان سومري.

Sie können hier Deutsche E-books kostenfrei downloaden

castaneda-carlos-12-das-rad-der-zeit.pdf

castaneda-carlos-03-reise-nach-ixtlan.pdf

castaneda-carlos-das-wirken-der-unendlichkeit.pdf

carlos_castaneda_-_die_kunst_des_pirschens.pdf

ebook-german-carlos-castaneda-der-ring-der-kraft.pdf

ebook-german-castaneda-carlos-eine-andere-wirklichkeit.pdf

ebook-german-carlos-castaneda-die-lehren-des-don-juan.pdf

ebook-german-carlos-castaneda-die-kraft-der-stille.pdf

ebook-german-carlos-castaneda-der-zweite-ring-der-kraft.pdf

ebook-german-carlos-castaneda-das-feuer-von-innen.pdf

ebook-german-castaneda-carlos-die-kunst-des-traumens.pdf

تا پيش از سال 1947 يعني 60 سال پيش، پاكستان جـزو هـندوستان بود. در آن زمان با مبارزات مستمر مهاتما گاندي، نهرو، محمدعلي جناح و… بريتانيا به استعمار شبه قاره پايان داد و هند و پاكستان استقلال يـافـتـه و بـه دو كـشـور تـقـسـيـم شدند. مهم‌ترين علت جـدايـي ايـن دو كـشـور از يـكـديـگـر، اكـثـريـت داشـتن مـسـلـمـانـان در پـاكستان، هندوها و بودايي‌ها در هند بـود. هـرچـنـد اسـتقلال ميان دو كشور انجام شد،‌ اما اختلاف، تنش، حالت تخاصم و حتي جنگ ميان دو كـشـور تـاكنون پايان نيافته است. بيش‌ترين موضوع اختلاف ميان هند و پاكستان مربوط به منطقه كشمير اســت كـه اكـثـريـت سـاكـنـان آن را مـسـلـمـان تـشـكـيـل مي‌دهند. هند پس از استقلال با به رسميت شناختن نـهـادهاي مدني، انتخابات آزاد، مطبوعات مستقل و تن دادن به دموكراسي، شرايطي را به‌وجود آورد كه حاصل آن رشد و توسعه و عبور از عقب‌ماندگي را در پي داشت، اما در پاكستان درست برعكس هند بود. نـزاع‌هـاي سـيـاسـي، فـرقـه‌اي و مـذهـبـي از يـك‌سـو و حـاكـميت نظاميان از سوي ديگر پاكستان را از منظر توسعه اقتصادي و سياسي از هندوستان متمايز كرد. هندي‌ها پس از استقلال دريافتند كه نفعشان در صلح و آرامـش و عـقـب نـمـانـدن از قـافـلـه تـمـدن پـرشـتـاب جهاني است، اما در مقابل، پاكستاني‌ها آنقدر بر طبل اخـتلاف كوبيدند تا از دل پــاكـسـتــان كـشـور ديـگـري به‌نام بنگلادش متولد شد و پاكستان براي بار دوم در بـرابـر هـنـدوسـتـان ضعيف شـــــد. بـــــا حـــــاكـــــم شـــــدن ژنـرال‌هـا به‌جاي حاكمان انتخابي و حزبي، پاكستان در زمـــــــره كــــشــــــورهــــــاي عـقـب‌مـانده قرار گرفت و دموكراسي در هند آن‌قدر نهادينه شده و توسعه‌يافته اســـــــت كـــــــه بــــســــيـــــــاري هـنـدوسـتان را بزرگ‌ترين دمـــــــوكـــــــراســــــي جـــهــــــان مي‌دانند و اين كشور جزو كـشـورهـاي مـهـم صـنـعـتي دنـيا به‌حساب مي‌آيد. در پـــاكــســتـــان دمــوكــراســي، تعيين سرنوشت و توسعه به حاشيه رانده شد. ريشه پـيـشرفت و عقب‌ماندگي در هـنـد و پاكستان را بايد در فـــــرهــنــــگ و نــگــــرش مـــردمـــان ايـــن دو ســـامــان جـســــــت‌وجـــــو كـــــرد. در پـــــــــاكـــــســــتــــــــان، ژنــــــــرال‌ ضـيـاءالـحـق با كودتا زمام امور را به دست گرفت و بــــي‌درنــــگ قــــوي‌تـــريـــن سـيـاسـتـمـدار پـاكستاني يعني ذوالفقار علي بوتو را كــه شـعـارش اسـلام، دموكراسي و سوسياليسم بود به‌رغم مخالفت‌هاي جـهـانـي بـه دار آويخت. تلاش و حمايت‌هاي مردمي باعث شد تا دختر او كه سـه روز پـيـش در راولـپـنـدي در جـريـان يـك مـيتينگ انـتـخـابـاتـي تـرور شـد در دو نـوبت به نخست‌وزيري پاكستان برسد. بعد از وي نواز شريف نخست‌وزير پاكستان شد، اما دوباره ديو نظامي‌‌گري با آمدن ژنرال مشرف سرنوشت پاكستاني‌ها را به مخاطره انداخت. بـي‌نـظـيـر بـوتو كه در 35 سالگي به نخست‌وزيري رسـيـد، تـلاش مـي‌كرد تا راه پدر را در پيش گيرد. پاكستاني‌ها او را نماد توسعه دموكراسي مي‌دانند و ميليون‌ها پاكستاني كه از حاكميت نظاميان به‌ستون آمـده‌اند دل در گرو او داده بودند تا دموكراسي را تـوسـعـه دهـد و پاكستان عقب‌ماندگي را پشت‌سر بـگــذارد. ژنــرال مـشــرف هـمــان‌گــونــه كــه ژنــرال ضياءالحق براي دوالفقار علي بوتو پرونده‌سازي كرد و او را اعدام كرد براي بي‌نظير بوتو پرونده‌ها ساخت، امـا ژنـرال از اعـدام و يـا زنداني كردن بي‌نظير هراس داشـت و تـصـمـيـم گـرفـت او را به اتفاق همسرش به عربستان و امارات متحده عربي به مدت 8 سال تبعيد كند. وي در دوران تبعيد، لحظه‌اي از سرنوشت مردم پـاكـسـتـان غـافـل نـبـود. دغـدغـه پـاكـسـتـان، بـي‌نظير را واداشـت تـا در مـيـان بـيـم و امـيـد بـا تـفـاهم با ژنرال به پـاكـستان بازگردد. او در مهرماه به پاكستان آمد و در همان روز ورود بر سر راهش به كراچي انفجاري رخ داد كه 400 نفر كشته و مجروح شدند (140 نفر كشته و 260 نفر مجروح.) بي‌نظير كه از اين ترور جان سالم بــه‌در بــرد، شـجــاعـانـه در مـيـان مـردم ظـاهـر شـد و بـه پاكستاني‌ها و مردم دنيا اعلام كرد كه در برابر تندروها و افراط‌گرايان خواهد ايستاد و نمي‌گذارد پاكستان به دست افراطي‌ها بيفتد. او به وعده‌اش عمل كرد، زيرا تروريست‌ها حيات بانويي را گرفتند كه بر عقيده، توسعه دموكراسي، اصرار مي‌ورزيد. با ترور بوتو به دمـوكـراسـي و مـردم پـاكـسـتـان ضـربه وارد شد. از آن‌جا كه بي‌نظير، شخصيت جهاني و محبوبي بود، ترور او موجي از نـگـرانـي و هـمـدردي جـهـانـي را در پـي داشـت. تـحليل‌ها و حدس و گمان‌ها درباره اين ترور فراوان است و در آينده نيز ابعاد بيش‌تر آن فاش مي‌شود، اما برداشت نگارنده اين است كـه سـيـاسـتـمـدارانـي كـه از روش “مـاكـياولي” براي ماندن در قـدرت بـه هـر وسـيـلـه اسـتـفـاده مـي‌كنند، براي آن‌ها هدف، قدرت است و هر فرد و يا جرياني كه مزاحم قدرت آن‌ها بـاشد، حذف و يا سربه‌نيست مي‌شود. ماكياوليست‌ها بر اين باورند كه هرچند حذف رقيب در كوتاه مدت به دليل آن‌كه سر و صدا، اعتراض و خشونت به‌وجود مي‌آورد، اما با گذشت زمان اين رويدادها به فراموشي سپرده مي‌شود و قدرتمداران مي‌مانند. در كشورهايي كه دموكراسي نهادينه نشده است، سياستمداران به اشكال گوناگون با حذف رقبا آنها را از قطار قدرت پياده مي‌كنند. برداشت ديگر از ترور بي‌نظير بوتو آن است كه آمريكا درتلاش است تا از طريق به قدرت رسيدن بي‌نظير بوتو، قدرت بلامنازع ژنرال مشرف را مهار كند و كاهش دهد. در اين راستا كاخ سفيد از بي‌نظير بوتو خواست به پاكستان بازگردد و از سوي ديگر ژنرال را تحت فشار قرار داده بود تا با پذيرش دولت ائتلافي قدرت در پاكستان توزيع شود. معمولاً مردم كم‌تر اشتباه مي‌كنند، از نـخستين ساعات ترور بي‌نظير بوتو انگشت اتهام مردم به‌سوي ژنرال مشرف نشانه رفته است. از آن مهم‌تر آن‌كه مردم، مراكز دولتي و خودروهاي دولتي را به آتش كشاندند و چند روز است كه قيام سراسري در پاكستان عليه ژنرال جريان دارد. از سوي ديگر گروه القاعده دست داشتن در ترور بوتو را تكذيب كرده است و با اين تكذيب، انگشت اتهام بازهم به‌سوي نظاميان پاكستاني نشانه رفته است. آنچه مايه تأسف است اين است كه با ترور بي‌نظير بوتو، خانواده وي كه در ميان مردم پاكستان خوشنام و محبوب بودند از گردونه قدرت در پاكستان، حذف شدند. اين ترور باعث مـــي‌شـــود تـــا حــزب مــردم كــه رهـبــرش بــي‌نـظـيــر بــوتــو بــود انـتـخــابــات را تـحــريـم و حـزب مـسـلـم‌لـيـگ بـه رهـبـري نـواز شريف نيز اعلام كرده است كه انتخابات را تحريم مي‌كند، بنابراين ژنرال مشرف تنها مي‌ماند. يا بايد قدرت را ترك كند و انتخابات فرمايشي برگزار نمايد و يا آن‌كه در پاكستان در انـتـظـار كـودتـاي ديـگـري بـماند. تروريست‌ها وابسته به هر تفكري كه هستند با دست زدن به ترور، در عمل در خدمت دكترين مبارزه با تروريسم كاخ سفيد كه پس از حمله گروه الـقـاعـده بـه مـركـز تـجـارت جـهـانـي در سـال 2001 تـهيه شده اســت، مـي‌بـاشـنـد. زيـرا پـنـتـاگـون بـا بـهـره‌گـيـري از ايـن قـبـيـل تــرورهــا قــادر اســت ديـگــر كـشــورهــا از جـمـلـه كـشـورهـاي خاورميانه را قانع كند كه تروريسم مهم‌ترين مسأله‌اي است كه امنيت شهروندان جهان را به‌مخاطره انداخته است و با اين بهانه اجماع جهاني براي مبارزه با آنچه آن را تروريسم مي‌داند، در خدمت بگيرد.

پس از كشته شدن بي‌نظير بوتو در يك حمله‌ تروريستي، كتابي از او منتشر مي‌شود. انتشارات ‌هارپركولينز قصد دارد متن دست‌نوشته‌اي را كه اخيرا از بي‌نظير بـوتو، نخست‌وزير پيشين پاكستان دريافت كرده است، به‌چاپ برساند. اين كتاب سازگاري؛ اسلام، دموكراسي و غرب نام دارد و انتشارات هارپركولينز در ماه اكتبر و پيش از بازگشت بوتو به پاكستان، مبلغ 75هزار دلار به‌عنوان پيش‌پرداخت چاپ آن بـه بـوتـو پـرداخـت كـرده بـود. رويـترز گزارش داده است، مارك سيگل، نويسنده در نگارش اين اثر كه قرار است تا ماه فوريه 2008 وارد بازار كتاب شود، به بوتو كمك كرده است.

 سال 2007 ميلادي نيز همچون سال‌هاي گذشته‌، شاهد برگزاري و اعطاي جوايز كتاب و ادبيات متعددي در گـوشـه و كـنـار جـهـان بـود، كه برخي را نويسندگان سـرشـنـاس و كـاركـشـتـه، و بـرخي ديگر را نويسندگان جـويـاي نـام به‌دست آوردند. به گزارش ايسنا، مروري داريم به برگزاري اين جوايز و برندگان آن‌ها در سالي كه به روزهاي پاياني خود نزديك مي‌شود.

جايزه نوبل ادبيات جايزه نوبل ادبيات معتبرترين جايزه
 ادبي جهان براي مجموعه آثار يك نويسنده است كه از سوي آكادمي نوبل در سوئيس براي تقدير از فعاليت‌هاي ادبي يك نويسنده يا شـاعـر اعـطا مي‌شود. در سال 2007، اين جايزه به دوريس لسينگ، نويسنده 88ساله انگليسي تعلق گرفت، كه در سال 1919 در كرمانشاه متولد شده است. اثري كه موجب شهرت جـهـانـي لـسينگ شد، دفترچه طلايي بود كه در سال 1962 به‌چاپ رسيد.

 جايزه بوكر جــايــزه بــوكــر هــرســالـه بـه بـهـتـريـن اثـر داسـتـانـي اعـطـا مي‌شود كه توسط يك نويسنده انگليسي‌زبان از كشورهاي مشترك‌المنافع بريتانيا يا ايرلند نوشته شده باشد. امسال آن انرايت، نويسنده زن ايرلندي براي كتاب گردهمايي موفق به دريافت اين جايزه شد.

 جايزه شعر فوروارد جـوايـز شـعـر فوروارد در سال 1991 راه‌اندازي شد و اكـنــون بــاارزش‌تـريـن جـايـزه شـعـر در انـگـلـيـس مـحـسـوب مي‌شود، كه در سه ‌بخش بهترين مجموعه (20هزار دلار)، بهترين مجموعه شعر اول (10هزار دلار) و بهترين تك‌شعر (2هــزار دلار) بــرگــزار مـي‌شـود. امـسـال در بـخـش بـهـتـريـن مـجـمـوعـه، شون اوبراين براي كتاب غرق‌شده، در بخش بـهـتـريـن مجموعه شعر اول، دالجيت ناگرا براي ببين ‌ما به دوور آمده‌ايم و در بخش تك‌شعر نيز آليس اوسوالد براي Dunt جوايز اول را كسب كردند.

جايزه فرانتس كافكا جايزه فرانتس كافكا يك جايزه ادبي بين‌المللي است كه به ياد فرانس كافكا در زادگاه او، جمهوري چك برگزار مي‌شود. امسال ايو بونفوي، نويسنده 84ساله فرانسوي اين جايزه را كسب كرد.

جايزه نويسندگان مشترك‌المنافع جايزه نويسندگان مشترك‌المنافع از جمله جوايز مهم ادبــــي مــنــطــقـــه‌اي در جــهـــان اســـت كـــه از ســـوي ســـازمـــان كـشـورهـاي مـشـتـرك‌الـمـنـافـع بـه بـهـتـريـن اثـر داسـتاني اعطا مـي‌شـود. هـدف از بـرگـزاري ايـن جـايـزه كـه در سال 1987 راه‌انــدازي شـده، تـشـويـق بـه پـيـشـرفـت ژانـر داسـتـان در 53 كـشـور عـضـو ايـن سـازمـان اسـت. امـسال در بخش بهترين كتاب، آقاي پيپ نوشته‌ ليود جونز نيوزيلندي و در بخش بهترين كتاب اول، عشق خراب‌كار نوشته دي.واي بچارد كانادايي جوايز برتر را كسب كردند.

 جايزه ادگار آلن پو جـايـزه ادگـار آلـن پـو بـه افـتخار اين نويسنده محبوب داستان‌هاي جنايي پس از مرگ او راه‌اندازي شد و از سوي انـجـمــن نـويـسـنـدگـان ژانـر وحـشـت‌ آمـريـكـا هـرسـالـه اعـطـا مــي‌شــود. امـســال جـيـســون گـودويـن بـراي كـتـاب درخـت جانيسري نفر برتر شناخته شد.

 جوايز ملي كتاب آمريكا جـوايـز مـلـي كـتـاب آمـريـكا از جمله مهم‌ترين جوايز ادبي در ايالات متحده است كه از سال 1950 هرساله برگزار مــــي‌شــــود و آثـــار بـــرتـــر در بــخـــش‌هـــاي داســتـــانـــي، شــعـــر، غـيـرداسـتـانـي و ادبـيـات جـوان انـتـخـاب مـي‌شـونـد و جايزه 10هـزار دلاري دريـافـت مي‌كنند. در سال 2007 در بخش داستاني، دنيس جانسون براي كتاب درخت دود، در بخش غيرداستاني تيم وينر براي كتاب ميراث خاكستر؛ تاريخچه سازمان سيا، در بخش شعر، روبرت هاس براي مجموعه شعر زمان و مواد و در بخش ادبيات جوان، شرمان آلكسي بـراي كـتـاب سـرگـذشـت كـامـلاً واقـعـي يـك هندي دورگه برندگان جايزه شناخته شدند.

 جايزه او هنري جـايـزه او هنري جايزه‌اي سالانه است كه به بهترين داستان‌هاي كوتاه اعطا مي‌شود. اين جايزه كه پس از مرگ او هـنـري، نـويـسـنـده مـعـروف آمـريـكايي راه‌اندازي شد، به بـهـتـريـن داسـتـان‌هاي كوتاهي كه در طي سال در مجلات آمـريـكـايـي و كـانـادايـي بـه‌چـاپ مـي‌رسـنـد، تـعـلق مي‌گيرد. امسال ادي چاكيولات با داستان خليج گالوستون و ويليام تروور با داستان اتاق جوايز برتر را كسب كردند.

 جايزه پن / فاكنر جـايـزه پـن / فـاكـنـر هرساله به بهترين اثر داستاني يك نويسنده آمريكايي اعطا و از سوي انجمن پن / فاكنر برگزار مــي‌شــود، كــه نــويـسـنــده بــرنــده 15هـزار دلار جـايـزه نـقـدي دريافت مي‌كند. اين جايزه براي اولين‌بار در سال 1981 اهدا و امسال فيليپ راث براي كتاب همه نفر برتر انتخاب شد.

 جايزه پوليتزر جــايــزه پــولـيـتــزر مـعـتـبــرتـريـن جـايـزه مـلـي آمـريـكـا در عرصه‌هاي روزنامه‌نگاري، ادبيات، موسيقي و… است، كه از سوي دانشگاه كلمبيا برگزار مي‌شود. اين جايزه هرساله در 21 بخش برگزار مي‌شود و اولين دوره‌ آن در سال 1917 اهـدا شـد. امسال در بخش غيرداستاني عمومي، برج‌هاي آشـكــار نــوشـتـه لاورنـس رايـت،‌ در بـخـش داسـتـانـي جـاده نــــوشــتــــه كــــورمــــك مــــك‌كـــارتـــي، در بــخـــش شـــرح‌ حـــال مـعـروف‌تـريـن مـرد آمـريكا نوشته دبي اپلگيت و در بخش شـعـر نـاتاشا ترث‌وي با نگهبان بومي جوايز برتر را كسب كردند.

 جايزه اورنج جــايــزه داسـتــانــي اورنــج از مـعـتـبــرتــريــن جــوايـز ادبـي انـگـلـيـس اسـت كـه بـه بهترين رمان بلند انگليسي‌زبان يك نـويـسـنـده زن از هـر مـليتي اعطا مي‌شود، مشروط بر آن‌كه به‌زبان انگليسي و در انگليس منتشر شده باشد. برنده جايزه 60 هزار دلار دريافت مي‌كند. امسال نيمه‌ يك خورشيد زرد نوشته چيماماندا نگزي آديچي، نويسنده 29ساله نيجريه‌اي جايزه را به‌دست آورد.

 جايزه ساموئل جانسون جـايـزه سـامـوئـل جـانـسـون از مـعـتـبرترين جوايز ادبي جـهـــان در بــخـــش غــيـــرداســتـــانـــي اســت كــه در ســال 1999 راه‌انـدازي شـد. ايـن جـايـزه كـه بـعـد از درگـذشـت سـاموئل جانسون راه‌اندازي شد، با جايزه نقدي 60هزار دلاري براي فـرد بـرنـده هـمراه است. امسال زندگي امپراتوري در شهر امـرالـد نـوشـتـه راجـيـو چـانـدراسـكـاران اثـر بـرتـر نـام گرفت. نـويـسـنـده در ايـن كـتـاب، بـه چـگونگي كنترل عراق توسط نـيــروهــاي ائـتــلاف از آوريــل 2003 تـا ژوئـن 2004 نـگـاهـي انتقادآميز دارد.

 جايزه گاورنر جنرال پس از راه‌اندازي در سال 1937، جايزه گاورنر جنرال به يكي از معتبرترين جوايز كانادا تبديل شد، كه در دو بخش انگليسي و فرانسوي‌زبان و در هفت زمينه برگزار مي‌شود. امــســـال در بــخـــش داســتـــانـــي، Divisadero نـــوشــتـــه مــايـكــل اونداجي، در بخش شعر همه تعجب ما بدون تلافي ماند نوشته دون دومانسكي و در بخش غيرداستاني من خانه‌اي در سـرزمين افتخار دارم نوشته كارولين اسماردز فراست انتخاب‌هاي اول نام گرفتند.

 جايزه گنكور گنكور معتبرترين جايزه ادبي فرانسه است كه هرساله بـه بـهـتـريـن كـتـاب داسـتـانـي اعـطا مي‌شود. اين جايزه براي اولـيـن‌بـار در سـال 1903 برگزار شد و معمولا هر نويسنده فقط يك ‌بار مي‌تواند برنده آن شود. البته در اين ميان، رومن گري تنها استثنا است كه توانست دو بار در سال‌هاي 1956 و 1957 آن را به‌دست آورد. امسال گيلس لروي براي ترانه آلاباما موفق به دريافت اين جايزه شد.

 جايزه فمينا جايزه فمينا ديگر جايزه ادبي فرانسه است كه در سال 1904 راه‌اندازي شد. هيأت داوران اين جايزه كه همگي زن هستند، هرساله اين جايزه را به بهترين اثري كه نبايد نوشته يـك نـويـسـنده زن باشد، اعطا مي‌كنند. برنده اين جايزه در اولين چهارشنبه ماه نوامبر هر سال معرفي مي‌شود. امسال اريك فوتورينو انتخاب اول نام گرفت.  

جايزه جورج بوخنر جـايـزه جـورج بـوخـنـر مـعـتـبـرتـرين جايزه ادبي آلمان است كه در سال 1923 به ياد جورج بوخنر راه‌اندازي شد. در سـال‌هـاي ابـتـدايـي، به هنرمندان، خوانندگان و شاعران اعطا مي‌شد؛ اما از سال 1951 محدود به جايزه ادبي شد. اين جايزه ويژه نويسندگان آلماني‌زبان است كه با مبلغ 40هزار دلار همراه است. امسال مارتين موز‌باخ، نويسنده معروف آلماني آن را كسب كرد.

 جايزه ايمپك دوبلين جـايـزه ادبـي بين‌المللي ايمپك دوبلين بزرگ‌ترين و گـران‌قـيـمـت‌تـريـن جـايـزه كـتـاب ادبـي جـهـان بـراي يك اثر داستاني انگليسي‌زبان است. اين جايزه براي تمام رمان‌ها با هــر زبــان و هــر مـلـيـتــي آزاد اســت، بــه شــرط آن‌كـه بـه زبـان انـگليسي ترجمه شده باشند. جايزه ايمپك دوبلين با مبلغ 100هــزار يــورويــي هـمــراه اســت. پــر پـتـرسـون بـراي كـتـاب اسـب‌هـاي رمـنـده مـا كـه از زبان نروژي توسط آن بورن به انگليسي ترجمه شده است، موفق شد اين جايزه را كسب كند.

جايزه ميگوئل سروانتس جـايـزه مـيـگـوئـل سـروانـتـس هـرسـالـه در اسـپـانيا براي تقدير از يك عمر دستاورد ادبي يك نويسنده اسپانيولي‌زبان اعـطـا مـي‌شـود. اين جايزه از آن‌جايي‌كه به نويسندگاني از كشورهاي متعدد مي‌تواند تعلق گيرد، معادل جايزه بوكر اسـت و از ايـن لـحـاظ كـه فـقـط يك ‌بار به نويسنده‌اي اعطا مي‌شود، مشابه جايزه نوبل ادبيات است. جايزه سروانتس امسال به خوآن گلمان آرژانتيني تعلق گرفت.

جايزه نئوستات جايزه ادبي نئوستاتاين كه هر دو سال يك‌بار برگزار مــــي‌شــــود، مـــانــنـــد جـــايـــزه نـــوبـــل ادبــيـــات بـــراي تــقـــديـــر از دستاوردهاي ادبي يك نويسنده، و نه براي تك‌اثر او اعطا مي‌شود و با جايزه نقدي 50هزار دلاري همراه است. امسال پاتريسيا گريس از نيوزلند اين جايزه را كسب كرد.

جايزه آستريد ليندگرن جايزه يادبود آستريد ليندگرن گران‌قيمت‌ترين جايزه ادبي جهان براي ادبيات كودك و نوجوان است كه از سوي دولت سوئد در سال 2002 و به ياد نويسنده معروف سوئدي كـتـاب‌هـاي كـودكان، آستريد ليندگرن راه‌اندازي شد. اين جـايـزه هـرسـال بـرگـزار مـي‌شـود و 700هـزار دلار مـبـلـغ آن است. امسال بانكو دل ليبرو از ونزوئلا اين جايزه را دريافت كرد.

به نقل از روزنامه همبستگی  8 دیماه

بسياري از گونه هاي                                                                           اين انسان ناقص در مراحل بعدي تكامل به سبب نواقصي كه داشتند

 از بين رفتند  و گونه هاي كاملتر كه قدرت بيشتري در تطبيق خود

 با محيط زيست داشتند باقي ماندند و اين مسير نيز همچنان ادامه

 يافت تا سرانجام انسان كامل پديد آمد كه نياي انسان امروزي

 مي باشد.
 در قصص قران در بخش داستان خلقت اشاره ي ظريفي به

  آدمهايي كه بر روي زمين ميزيسته اند شده  و بيانگر اين است

 كه آدمي قبل از حضرت آدم وجود داشته ليكن اسماء را

 نيا مو خته بود و يا به تعبيري  ديگر بدان پايه از كمال دست

 نيافته بود كه حامل رسالتي عظيم و خليفه ا…… شود.
  بنابراين حضرت آدم اولين انسانيست كه شايستگي قبول

 بار امانت الهي را يافت و به ديگر سخن 
                            او سر سلسله انسانيت است.
                                           
 
 
                                         همايون نوروزي 
                                          بهار 1375
                                            اصفهان 

عشق يعني نور يعني رنگ يعني شور
  عشق يعني حلاوتي منثور
  عشق يعني بهار فروردين نواي تار
  عشق يعني بهترين گفتار
  عشق يعني عطريعني مشك يعني گل 
  عشق يعني آواز قناري و بلبل
  عشق يعني دريا يعني لطف يعني صبر
  عشق يعني باران يعني شبنم يعني ابر
  عشق يعني جنگل يعني رود يعني خدا
  عشق يعني پاكي و صلح و صفا
  عشق يعني شميم سبزه و ريحان
  عشق يعني همه عطرهاي پنهان
  عشق يعني كوه يعني دشت يعني روح
  عشق يعني سيل يعني راه يعني نوح
  عشق يعني در غمت گريان شدن
  از فراق چهره ات نالان شدن
  با شميم و بوي تو خندان شدن
  درحريم كوي تو حيران شدن
  از خراب چشم تو ويران شدن
  در ميان دشت تو جيران شدن
  عشق يعني ابر تابستان شدن 
  با صداي گرم تو باران شدن 
  عشق يعني لوح و كرسي و قلم
  عشق يعني آنچه ميخواهد دلم
  اصفهان                 29.2.80

چشم تو چشمه نور
  لب تو خنده وشور
  نفست باد بهار
  گونه ات باغ انار
  ابروانت آسمان
  گيسوانت كهكشان
  تاب مژگانت هلال ماه نو
  از لبانت ميتراود راه نو
  همايون 
  8 آگوست 2004
  آلمان

    
  به ياد آور، به ياد آور
  اما نه با انديشه ات
  چرا كه او
  فقط اين جهان را به ياد دارد و بس
  به ياد آور  
  با دل به ياد آور 
  با جان به ياد آور
  اين تو بودي 
  كه زيستن را گزيدي
  ديگراني هم بودند 
  اما شجاعت ترا نداشتند
  آنها ماندند و تو بدنيا آمدي
  تو خود انتخاب كردي
  زندگي به تو تحميل نشد
  ميدانستي كه با ورود به عالم خاك
  همه چيز از ياد تو خواهد رفت
  چرا كه انديشه در اينجا حاكم مستبديست
  پس با دل به ياد آور
  تو براي انجام كاري به دنيا آمدي
  به ياد آور 
  پيش از آنكه مدت بسر آيد
  به ياد آورآلمان بهار83