در سال 1321 وقتي 17ساله است و در هواي پاك پاريز نفس ميكشد، ششم ابتدايي قديم را به پايان ميرساند و يك سالي ناچار به ترك تحصيل ميشود. اولين مقالهاش را همان سال مينويسد با نام تقصير با مردان است، نه زنها و آن را در روزنامه بيداري كرمان چاپ ميكند. خودش ميگويد: آن سال شخصي به نام اسماعيل مرتضوي برازجاني، از معلمان كرمان، مقالهاي نوشت درباره زنها مبني بر اينكه زنان مسلمان نميتوانند وارد عرصههاي فرهنگي، علمي و اجتماعي شوند و من اين را در پاسخ به آن مطلب نوشتم و آوردم كه حضرت فاطمه در كنار حضرت علي به امور بيرون از خانه هم ميپرداختهاند. بيشتر كتابها و مقالهها را از پدرش ملاعلياكبر باستاني پاريزي معروف به حاج آخوند كه آنها را ميخوانده، ميگرفته و مطالعه ميكرده است. اولين كتابش – نامههاي پيغمبر دزدان – را وقتي پدرش برخي از آنها را از حفظ ميخوانده، رونوشت برميداشته و بعداً همه را گردآوري ميكند. از اين كتاب اينگونه ياد ميكند: يك مقدار نامه كه سبك ادبي جالب و طنزآميز دارند، از زبان يك روحاني عاليقدر به اسم زيدآبادي خطاب به دوستانش؛ كتابي كه در سال 1324 در كرمان چاپ ميشود و ميگويد، بدون تبليغ 18بار چاپ شده است.
خطري زبان فارسي را تهديد نميكند باستاني پاريزي هيچ خطري را بهواسطه ورود تكنولوژيهاي جديد و هجوم واژههاي بيگانه متوجه زبان و خط فارسي نميداند و به ايسنا ميگويد: براي زبان فارسي خطري نيست؛ زباني كه هزار سال مانده، باز هم ميماند. اين كلمات هم كه ميآيند، به نوعي تقويتكننده يكديگرهستند. بالا‡خره زبان به تعاملها و تناسبهايي احتياج دارد؛ اما خطري به آن معنا نيست. منتها اهل فرهنگ بايد مواظب باشند كه خودشان و زبانشان را با تكنولوژي جديد سازگار كنند و آشتي دهند؛ به گونهاي كه بر آن سوار شوند. براي نمونه حروفچيني امروز بسيار آسان شده و براي انتشار بهتر كتاب كمككننده است. بعيد ميدانم خطر عمدهاي در پيش باشد. او ميافزايد: اگر درست با زبان فارسي كار كنيم، به نفع مااست و اگر درست كار نكنيم، اين زبان هم ميرود در كنار خيلي چيزهاي ديگري كه فراموش شدهاند؛ مثل زبان سومري.
برچسبها: باستاني پاريزي،
